Η εργασία «Μελέτες για τους Βλάχους» του Αστέριου Ι. Κουκούδη πραγματοποιήθηκε
μέσα στο ερευνητικό πλαίσιο του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη
το χρονικό διάστημα 1994-1997.
Το 1998 έλαβε βραβείο του Τμήματος Γραμμάτων και Τεχνών της Ακαδημίας
Αθηνών.
Η έκδοσή της τετράτομης αυτής εργασίας πραγματοποιείται με πρόλογο του
Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κυρίου Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου και
με την ενίσχυση του Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων του Υπουργείου Εθνικής
Αμύνης.
Στις «Μελέτες για τους Βλάχους» επιχειρείται μια προσπάθεια καταγραφής
της ιστορικής και κοινωνικοοικονομικής εξέλιξης του συνόλου των βλάχικων
οικισμών και εγκαταστάσεων, τόσο στους μητροπολιτικούς τους χώρους όσο
και στη διασπορά τους, κυρίως στη Βαλκανική, από την εμφάνιση των Βλάχων
στο ιστορικό στερέωμα μέχρι τον 20ο αιώνα.
Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον χώρο της Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς
εδώ συναντούμε όλους τους τύπους των βλάχικων οικισμών και εγκαταστάσεων
και όλους τους δυνατούς ιδεολογικούς προσανατολισμούς. |
|
Πρόλογος Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας |
|
Εκ πρώτης όψεως οι «Μελέτες για τους Βλάχους» του Αστέρη Κουκούδη
είναι ένα τεράστιο ευρετήριο όλων των βλάχικων εγκαταστάσεων στη
Νότια Βαλκανική. Το ευρετήριο αυτό περιλαμβάνει μία ιστορική αναδρομή
για τις ομάδες των βλάχικων μητροπολιτικών οικισμών και μία εκτενέστερη
καταγραφή της ιστορίας των βλάχικων οικισμών και εγκαταστάσεων
στην Κεντρική Μακεδονία. Για τη συγκέντρωση του τεράστιου υλικού
ο συγγραφέας εργάστηκε όχι μόνο σε βιβλιοθήκες και αρχεία αλλά
και με τους ίδιους τους ανθρώπους. Η συγκέντρωση και η παρουσίαση
αυτού του υλικού και μόνον καθιστούν του έργο αυτό άξιο επαίνων.
Όμως η συμβολή του στην ιστορία των Βλάχων είναι πολύ μεγαλύτερη. |
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
Εισαγωγή - Εκτιμήσεις Συμπεράσματα |
|
Θυμάμαι τον Γκραίκο παππού μου, τον μπάρμπα-Τζιόρτζη να με ρωτά,
σαν πήγαινα στο χωριό της μητέρας μου στο Ρουμλούκι: “Τι είσαι
βρε 'συ, Ρωμιός για Βλάχος;” Ενώ στη Βέροια, ο Βλάχος παππούς
μου, ο λάλα-Στέργιος, με ρωτούσε στα βλάχικα: “Τσε χι τίνι, Αρμούν
ια Γκρέκ;” (Τι είσαι εσύ, Αρμούνος ή Γκραίκος;). Και εγώ, μη θέλοντας
να τους κακοκαρδίσω, έδινα στον καθένα τους την απάντηση που ήθελε
να ακούσει. Ήταν χρόνια αργότερα, όταν κατάλαβα πως και οι δυο
τους ήθελαν να τους πω το ίδιο πράγμα, μα ο καθένας τους ήθελε
να το ακούσει στη δική του γλώσσα. |
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
